Հետահայաց


Կարապի լիճ


Արմինե Արմենյան, Մարինե Պետրոսյան




գարուն էր ամառ էր հետո նորից գարուն
անձրեւ էր գալիս հետո ձյուն հետո հալվում էր
լիքը բան կար որ լինելու էր բայց չեղավ
ու չի լինի արդեն երբեք  

ձնծաղիկն ընդամենը մի գարուն ա ապրում
ես ինչքան գարուններ թողեցի անցյալում ու անցա
բայց արեւը ժպտում ա կարծես բան չի պատահել
ու ոչ ոք ոչ ոք չի կորել անվերադարձ  

ձմեռ ա ցուրտ ա բայց ես վառարան ունեմ
ու գիտեմ որ շուտով գարուն ա գալու
դու մրսում էիր ու գիտեիր որ էլ չի գա գարունը
առավոտից քեզ եմ հիշել ու թե ոնց էր քո մարմինը ցավում
առավոտից քեզ եմ հիշել ու հեկեկում եմ, մամա